Na een vliegreis met start in Düsseldorf en stops in Amsterdam en Dubai, staat Rens ons bij aankomst op het vliegveld in Muscat,al op te wachten met een 4WD en een koelbox met koude drankjes. Zodra de hele papierwinkel in orde is, gaan we direct op pad want om 15:00 worden we verwacht in Al Wasil, het verzamelpunt voor onze ‘overnight stay' in de woestijn. We zijn maar net op tijd. Abdallah en z'n crew verwelkomen ons hartelijk. Met vier Duitsers, een Frans 3-persoons gezin, en een Amerikaans-Kroatisch echtpaar volgen we Abdallah de woestijn in. De eerste stop is bij zijn ‘huis', een bedoeïenenkampje, waar we zoete kardemomkoffie uit een klein kommetje krijgen. Zijn twee dochtertjes komen langs met dadels en met een kommetje water (voor de vieze vingers). Later op de avond bij het kampvuur laat hij zich ontvallen dat ze daar ‘eigenlijk niet altijd ...' wonen. Daarna gaan we verder richting het desert camp waar we de avond en nacht zullen verblijven. Simpele zgn. baristi hutjes van een soort riet met palmbladeren, waar het lekker koel doorheen waait (en stuift).

Direct na een glaasje water of fris,gaan we met een beperkt aantal sterke 4WD, waaronder onzeToyota Prado,aan het echte woestijnwerk beginnen. De zandbergen zijn niet mis, de kloven ook niet, de hellingen zijn enorm en regelmatig zit eriemand vast. Op een duintop waar we parkeren en een kudde geiten nieuwsgierig dichterbij komt, gaat Abdallah ineens ‘koffie zetten' op een houtvuurtje. Mét dadels natuurlijk. Bij terugkomst in het kamp wacht er een buffetje en daarna kunnen we, onder de prachtige sterrenhemel, gezellig bijkletsen bij het kampvuur met koffie, dadels, frisdrank en de waterpijp roken. Behalve het licht van de sterren is het aardedonker. Het slapen met een verkoelend briesje in onze hutje wordt alleen even kort onderbroken door een woestijnmuis, die onze overgebleven broodjes wel ziet zitten. De volgende morgen volgt na het ontbijtbuffet een kamelentocht door de woestijn. Het opstaan en vooral het plotselinge knielen van de dieren wekt veel hilariteit. Na een rondje door de woestijn en daarna het afzadelen en weer vrijlaten van de kamelen begeleiden Abdallah en z'n crew onsweer terug naar het verzamelpunt in de bewoonde wereld en nemen hartelijk afscheid met een hand en een neuskus.

Onze reis gaat verder langs Wadi Bani Khalid, een oase met fraaie palmen en ander groen en helder water in de stoffige woestijn. We lopen een einde de diepe kloof in, maar de temparatuur van zo'n 35 graden nodigt niet uit tot een lange wandeling maar meer voor een duik in het water.

Ons eindpunt voor die dag is Ras al Had, waar we verblijven in alweer een soort palmenhutje, maar dan iets luxer; er is zelfs airco. 's Avond gaan we naar het schilpaddenstrand waar we in groepjes het strand opgaan (niet praten, geen zaklantaarns, géén foto's !) om de reuzenschildpadden te spotten. De vrouwtjesschildpadden komen eens in de 3 jaar aan land om eieren te leggen. Het volwassen vrouwtje legt haar eieren in een zelfgegraven kuil op het strandje waar zij geboren is. Ter afleiding van de vijanden graaft zij een paar extra kuilen, waar -uiteraard- geen ei in te vinden is. Er worden heel veel eieren gelegd, maar er zijn maar weinig schildpadjes die uiteindelijk levend de zee bereiken. Vogels, vossen en krabben maken jacht op de eieren en/of de jonge schildpadjes. Het lijkt eerst niets te worden, maar uiteindelijk roept één van de schilpadspotters dat we dichterbij moeten komen. We zien een beest van zo'n 1,5 meter lang tergend langzaam richting zee kruipen. Daarna zelfs nog een jonkie, die het iets sneller kan.

De volgende dag rijden we verder langs de kust weer richting het noorden. In Sur bekijken we even de traditionele dhow-boot werf en doen onderweg Wadi Tiwi aan, een prachtige wadi die diep de bergen in loopt met een smalle steile weg. Voordat we verder richting Muscat gaan,rijden we langs de zogenaamde ‘sinkhole' van Bimah, een krater die ontstaan is door het inzakken van de leembodem. Een fraai natuurverschijnsel !