Voor een bezoek aan Khasab in het uiterste noorden van de regio Musandan in Oman hebben we een 2-daagse georganiseerde tocht geregeld. We worden bij ons hotel in Dubai opgehaald door Hani, die ons vlotjes door de douane en Oman weer in loodst. De weg van Dubai tot de grens is rommelig met heel veel Indische fastfood, garage- en allerhande winkeltjes. Na de grens met Oman wordt het een stuk mooier. De kust langs een rotsige weg door de bergen is prachtig. Nadat we onze bagage in het fraaie appartementenhotel gedropt hebben, stappen we gelijk over in een 4WD, gereden door Achmed. Met nog een aantal auto's gaan wediep de bergen in over smalle weggetjes. Regelmatig wordt er gestopt en kunnen we genieten van prachtige uitzichten,bergtoppen, fossielen e.d. Het is rond 18:30 en alweer donker als we terug komen in het appartement. Eten kan hier niet, maar er worden weer wat mensen opgetrommeld die ons naar het stadje brengen.

De volgende dag worden we direct na het ontbijt opgehaald om in de haven in een traditionele dhow-boot de kust van Musandam en de fjorden te verkennen. We liggen/zitten op dikke kussens in de boot van kapitein Achmed, en worden regelmatig van drankjes voorzien door Malallah en Mohammed. De vaartocht is prachtig en regelmatig ziet schipper Achmed als eerste vogels op de rotsen, een haai of dolfijnen en legt 2x aan om de mogelijkheid te geven te zwemmen en snorkelen. De 3 grote vissen die we later bij de uitgebreide lunch krijgen, roostert hij in aluminiumfolie op een vuurtje naast de stuurknuppel. Aan het eind van de middag trakteren de dolfijnen ons op een fraai schouwspel.Ze speleneen spelletjemet 2 boten waaronder de onze, door heel hard mee te zwemmen en te springen. Mohammed vertelt desgevraagd onderweg het één en ander over de Omaanse cultuur. Die dus eigenlijk net zo divers is als bij ons Amsterdam en Staphorst. Er zijn hele tradionele streken, maar ook moderne. Vrouwen studeren, mogen werken en dragen wat ze willen. Veelal zijn ze hier zelf nog wat terughoudend in. Omdat er tekort is aan Omaanse arbeidskrachten wordt het wel gestimuleerd door de sultan. Oman wil naar een verhouding van 85% Omaanse arbeidskrachten, maar dat lukt nu nog niet. In Musqat is de verhouding momenteel circa 50/50. De rest is voornamelijk Indisch of Pakistaans en een klein aantal van Westerse afkomst. Mohammed verklapt ons dat chauffeur Hani die dag jarig is. Wanneer deze ons aan het eind van de dag ophaalt bij de haven laat hij zich blij verrast door ons feliciteren. Aan het eind van de middag brengt hij ons terug naar Dubai.