Rondom de poolcirkel ....

Het is een kort ritje op maandag de 14^e naar Sallatunturi met veel bos onderweg. Op zich niet verwonderlijk, want 76% van het land bestaat uit bos. Hout is hier immers de belangrijkste grondstof. Doorgaans staan (kaarsrechte) dennen en berken door elkaar heen.

Salla is een stadje iets verderop en tuntura betekent berg, want we zitten in het grootste skigebied van Finland nabij een berg van maar liefst 480 meter hoog..... De Finnen hebben overal waar een beetje berg is, een skigebied gemaakt. Niet te vergelijken met de ski-gebieden in de Alpen, maar sneeuwzeker is het hier 's winters in ieder geval wel. Daarnaast is langlaufen, schaatsen en sneeuwscooteren ook een geliefde sport in de winter. We gaan op bezoek bij de rendierfarm van de Nederlander Bert Braafhart, die hier sinds 1999 woont en de 1^e Nederlandse rendierhouder van Lapland is, en daarmee in 2001 ‘Laplander van het jaar' werd. We lopen een paar uur rond, zien heel veel keutels, maar de eigenaren hiervan houden zich angstvallig schuil .... Wel staan er enkele mooie Finse blokhutten ten behoeve van de lange afstandswandelaar. Compleet ingericht met zitjes, een houtkacheltje, natuurlijk een sauna, en soms zelfs opblaasbedden.

We zitten dicht bij de Russische grens, dus we kunnen het niet laten om even te gaan kijken. We parkeren de auto dichtbij de controle- posten en zien hoe de auto's, nadat de inzittenden naar binnen zijn voor allerlei formaliteiten, grondig gecontroleerd worden. Wanneer we de douanebeambte desgevraagd vertellen dat we alleen maar even kijken, zien we de verbazing in z'n ogen. We hebben het idee dat alle bewakingscamera's op ons gericht staan, fotograferen nog maar even snel een bord en maken ons uit de voeten.

Wanneer we de volgende ochtend rond 10 uur van de camping vertrekken, vertelt de eigenaresse dat ze pas sinds gisteren open is en dat wij de eerste bezoekers zijn. Vandaar dat we dus de camping voor ons alleen hadden.... Overigens komt dat vaker voor, want officieel gaan de meeste campings wel op 1 juni open, maar ze zijn dan nog zeker 14 dagen druk bezig om de camping in orde te maken voor het seizoen. En wij maar denken dat ze speciaal voor ons alles aan het oppoetsen zijn......

Wanneer we dinsdag na een druilerig en koud begin van de dag in Kemijärvi aankomen, blijken ze hier, gezien de folders, redelijk toeristisch ingesteld, maar uiteindelijk stelt het stadje weinig voor. De tentoonstelling met grote houtsnijwerken is ook officieel wel vanaf 1 juni open, maar er is niemand te zien en de deur zit dicht. We bekijken nog wat winkels, brengen onze proviand weer wat op voorraad en bereiden de wandeltocht van morgen alvast wat voor. We hebben hier inmiddels weer buren op de camping, voornamelijk Finnen, 2 Duitsers en een Zwitser.

Gelukkig is het zonnig weer wanneer we op woensdag de 16^e richting het Pyhä-Luosto Nationaal Park rijden. Weer moeten we in de remmen voor een rendier. Het beestje blijft zigzag voor de auto lopen, dus we kunnen er niet langs. Een Fin die inmiddels ook genaderd is weet er wel raad mee en begint luid te toeteren. Het rendier zet het op een lopen en duikt uiteindelijk een zijweg in. De tocht van zo'n 12 kilometer in het park is fantastisch! We lopen door de Isokurukloof met aan beide zijden rotswanden tot 100 meter hoog. Hier en daar is zelfs de sneeuw nog niet verdwenen. 's Winters is dit overigens ook een geliefd ski-gebied. Er wordt werkelijk alles aan gedaan om een dergelijk natuurverschijnsel toegankelijk te maken door middel van loopplanken, trappen, vuurplaatsen, vlonders om het meer in te kunnen, schuil- en zelfs wc-hutten. En alles is vrij toegankelijk en vrij te gebruiken. Daar kunnen veel landen nog een voorbeeld aan nemen. Behalve de keutels, zijn ook de rendieren zelf hier in grote getale te bewonderen! Een Finse familie geeft ons ‘echte Finse chocola' en zijn ook al eens in Amsterdam en op de Keukenhof geweest. Ze wonen zelf in de omgeving van Helsinki, maar zijn in de winter een aantal maanden in Zuid-Spanje en in de zomermaanden in Lapland.

In het dorpje Suvanto, het enige dorp in Lapland dat in de oorlog niet door de Duitsers is platgebrand zien we echte Noord-Finse huizen die hier meer dan een eeuw oud zijn. Terug op de camping vertelt onze Finse buurman met camper, dat hij 's winters 6 maanden op Tenerife doorbrengt. Als we de volgende ochtend ook nog een Nederlands stel met camper spreken, die zo'n 12 weken onderweg zijn, voelen we ons maar een stelletje klungels zo langzamerhand met onze 6 weken vakantie....

Wanneer we op donderdag rond de middag in Rovaniemi aankomen, kunnen we een mooie plek uitzoeken op de stadscamping aan de rivier. 's Middags gaan we op bezoek bij de Kerstman die op de poolcirkel woont. Het is een ontzettend toeristisch gebeuren, maar ach, als je hier in de buurt bent, moet je er geweest zijn.

De volgende dag wandelen we in een half uurtje vanaf de camping naar het stadje Rovaniemi. Omdat het in 1944 compleet afgebrand is door de Duitsers zijn er géén historische gebouwen te zien. Het is een moderne stad met wat lage flats en super de luxe overdekte winkelcentra. In het Arctic Center leren we een heleboel over de poolcirkel, de bewoners, het noorderlicht etc. Terug gekomen op de camping evalueren we onder een stralende zon, met een biertje, het één en ander met onze Zwitserse buren.

Van Helsinki tot de poolcirkel.

Het is koud en bewolkt wanneer we dinsdag 8 juni rond 10:00 uur vertrekken uit Helsinki. Wanneer we echter een uurtje op weg zijn, breekt de zon door en wordt het aangenaam weer. De weg is ruim, en de reis vordert zo voorspoedig, dat we besluiten een uurtje verder door te rijden tot bij Juva, waar we rond 15:00 uur aankomen op een schitterend gelegen camping aan een meer. Alle Scandinavische campings hebben doorgaans ook een aparte keuken, waar je kan koken, afwassen en kunt zitten; ideaal voor tentkampeerders. Alle Finse campings hebben ook meestal één of meer sauna's, die 's morgens en ‘s avonds opgestookt worden. Het geplons rond die tijd komt dan van de Finnen, die vanuit de sauna een duik in het meer nemen. Wanneer we 's avonds rond half acht besluiten om nog een eindje rond te lopen, worden we na een paar honderd meter ineens belaagd door een hele kudde muggen. We weten niet hoe snel we weer richting de camping moeten komen...

De volgende dag begint weer bewolkt als we op pad gaan richting Kuopio, waar 's winters op de enorme meren rondom de stad de alternatieve Elfstedentocht gehouden wordt. Bij Juuka aangekomen volgen we de campingborden, die ons een heel eind de rimboe in sturen, waarna uiteindelijk blijkt door middel van een over de weg gespannen touw, dat de camping niet meer bestaat. De weg naar de volgende camping gaat over een grindweg, maar blijkt uiteindelijk toch uit te komen bij een aardig gelegen camping, uiteraard weer aan een meer. Hier ontmoetten we voor het eerst sinds ons vertrek uit Stockholm weer Nederlanders. Ze hebben het nog iets meer aan de tijd dan wij: ze hebben drie maanden voor de rondreis uitgetrokken en reizen met een tentje door Finland naar de Noordkaap en terug via Noorwegen. We verliezen verder wel een beetje het contact met de buitenwereld: ook hier werkt het internet niet, en dat in een land wat toonaangevend is in technologisch opzicht (Nokia: connecting people....). Ook de wereldomroep op de radio heeft hier meestal geen ontvangst. Hoe verder we richting het noorden rijden, hoe slechter men Engels spreekt, dit belooft nog wat...

Na een regenachtige avond en nacht , maar ondertussen toch weer vergezeld door de zon, rijden we op donderdagmorgen10 juni rond half elf richting het Koli-gebergte, één van de 29 Nationale Parken van Finland, aan het Pielinenmeer. We maken een wandeltocht van circa 16 kilometer, waarbij we na enig klauterwerk vanaf diverse rotspunten een schitterend uitzicht over het meer en alle eilandjes hebben. Na deze inspanning smaakt bij terugkomst op de camping een lekker koel biertje uit onze eigen koelkast uitstekend.

Een strakblauwe lucht en een stralende zon vergezellen ons op weg naar Suomussalmi op vrijdag 11 juni. De vele meren onderweg, waarvan Finland er ruim 187.000 heeft, alsmede een temperatuur van 20 graden, nodigen regelmatig uit tot een stop. Het lijkt alsof we de weg voor ons alleen hebben, totdat er plotseling een rendier opduikt. Voor de geloofwaardigheid toch nog net een foto kunnen maken. De camping is schitterend gelegen en we vinden een fantastische plek aan het meer. De zon gaat pas tegen 24:00 uur onder, al blijft het dan nog licht. Om 3:00 uur 's morgens schijnt de zon alweer, al vinden wij het dan nog nét iets te vroeg om buiten te gaan zitten. Dit verschijnsel zal nog wel wat ergere vormen aannemen, want rond de poolcirkel gaat de zon rond 21 juni een aantal weken helemaal niet onder.

Wanneer we de volgende dag vertrekken richting Juuma is het bewolkt en slechts 14 graden. Bij een koffiestop blijkt achter een parkeerplaats een prachtig meer te liggen met vlonders en bankjes, waar we in de inmiddels tevoorschijn gekomen zon even heerlijk kunnen zitten. Even verderop vullen we bij de Lidl onze proviand weer wat bij. Hetzelfde willen we doen voor de auto, maar de kaartautomaten bij de twee benzinepompen slikken noch onze bankpas noch onze creditcard. Cashgeld wil het ding niet en een kassa of infopunt is er ook niet. Dus maar hopen op een volgende pomp mét een kassa, we hebben nog enige reserve. Na enig speurwerk en wéér een camping waar niemand te vinden is, ontdekken we er uiteindelijk toch één waar wel, zij het ook minimale, bedrijvigheid heerst. Echter ook weer géén internet. De Duitsers met camper, die we op de voorlaatste camping in Juuka ontmoet hebben, komen even later weer naast ons staan. Zij zijn op weg naar Noorwegen en hebben onderweg maar liefst 5 rendieren gezien. (Tja, bei uns is alles besser, hé....)

Terwijl de buren thuis het jaarlijkse uitje zonder ons moeten doen (het zal ongetwijfeld minder gezellig geweest zijn ...) volgen we op zondag de 13^e de Berenroute door het Oulanka National Park. Het is stralend weer, het is flink klimmen en dalen, maar het is zéér de moeite waard. Over hangbruggen, houten vlonders, langs watervallen en stroomversnellingen, prachtige uitzichten; het is er allemaal, inclusief muggen. Alleen beren hebben we hier niet gezien, ook niet op de weg trouwens... Op verschillende plaatsen zijn hutten neergezet waar je mag overnachten als je langere tochten maakt. Ook overal zijn vuurplaatsen te vinden, compleet uitgerust met hout, zaag, bijl en diverse stook- en bbq- gereedschappen en alles is vrij te gebruiken. Deze vuurplaatsen zijn overigens ook op alle campings, vaak ook nog deels overdekt en altijd dichtbij het meer. Inmiddels hebben we bijna de poolcirkel bereikt en wordt het nagenoeg niet meer donker. Heel vreemd, wanneer je tegen twaalven naar bed gaat lijkt het nog middag.

Vandaag (14 juni) aangekomen op een camping in Salla, mét internet. Dus nu even snel de weblog updaten. Bedankt allemaal voor de reacties, blijf ons volgen en voor wie al snel vakantie heeft, alvast een hele prettige vakantie.

Hartelijke groet,

Henk en Mia

Van Stockholm via Turku naar Helsinki

Op vrijdag 4 juni ‘s morgens schijnt de zon uitbundig als we om 6 uur van de camping wegrijden. Bij de veerboot aangekomen, wordt ons internetticket vlotjes omgeruild voor een toegangsticket en mogen we de veerboot inrijden, samen met heel veel vrachtwagens, een aantal campers en veel auto's. Meer auto-caravan combinaties hebben we niet gezien. Op de veerboot is van alles te doen, van ballenbak tot casino en van tax-free shoppen (alsnog duur...) en van wii spellen tot gokkasten en een casino. Ook eten en drinken is te koop in alle soorten en prijzen. Het uitzicht is fantastisch ! De eerste 3 uur varen we langs de vele eilandjes voor Stockholm, daarna circa 2 uur op volle zee totdat weer de eilandjes van Finland in zicht komen. Na een korte tussenstop op het Finse eiland Mariehamn komen we om 18:50 onze tijd in Turku aan. De Finnen leven een uur later, dus is het dan al 19:50 voor ons. De borden en alle openbare mededelingen en opschriften zijn in twee talen: Fins en Zweeds. Dat maakt het voor ons wat gemakkelijker, want Zweeds is doorgaans nog wel te herleiden, het Fins is onbegrijpelijk. De meeste Finnen spreken echter wel Engels en zijn vriendelijk en behulpzaam. De camping, gelegen op het prachtige schiereilandje Ruissalo , hebben we vlot gevonden.

De volgende dag, na een zonnig ontbijtje, gaan we te voet Turku verkennen. Het is een moderne stad van 775 jaar oud, met een mix van moderne en klassieke gebouwen en mooie brede boulevards, veel musea, moderne winkels en een universiteit. De rivier de Aura loopt dwars door de stad. Turku was vroeger, toen Finland nog een provincie van Zweden was (tot 1918) de hoofdstad. Het kunstmuseum (zie foto) behoort tot één van de belangrijkste van Europa. De alom aanwezige jeugd is modern gekleed. Op de markt is het goedkoop groente en fruit kopen en de zalm is reeds gegrild, dus het avondeten zit wel goed.

Zondag 6 juni is het nog steeds zonnig als we vertrekken richting Helsinki. De zon is hier erg fel, de temperuur is rond 15/16 graden. De wind is koud, dus doorgaans is het wel handig om een fleece vest bij de hand te hebben. We komen rond 13:00 uur aan op een camping zo'n 15 km. buiten Helsinki. We krijgen een lange smalle camperplaats waar onze combinatie in de lengte op kan staan.We kunnen er nog net zelf naast zitten. De nationaliteiten hier zijn voornamelijk Fins en Zweeds, maar ook Fransen en Duitsers zijn redelijk vertegenwoordigd.

Er is een metrohalte dicht bij de camping, zodat we dezelfde middag nog in circa 20 minuten in het centrum zijn, waar het trein-, metro- en busstation er aan de buitenkant fraai uit blijkt te zien. Het metrosysteem van Helsinki is, na onze ‘oefening' eerder dit jaar in Stockholm, een peuleschilletje voor ons. Helsinki is een supermoderne stad met toch veel bewaard gebleven en/of gerestaureerde klassieke gebouwen. Mede vanwege het mooie weer en het feit dat veel Finnen vandaag vrij zijn, is het gezellig druk in de stad. De terrasjes zijn goed bezet, de brede lange boulevard met aan weerszijden bankjes en veel grasveldjes worden eveneens druk bevolkt. Via de fraaie witte Domkerk, gaan we verder op weg naar de Kauppatori; dat is de markt aan de haven. Op zondag kun je er complete maaltijden kopen voor maximaal 10 euro, uiteraard met veel vis. We proberen het zelf ook uit en dat bevalt goed.

De volgende dag reizen we nogmaals naar het centrum en nemen vanuit de haven de veerboot naar het vestingeiland Suomenlinna, een tochtje van zo'n 20 minuten. Deze vesting is door de Zweden in 1748 gebouwd ter verdediging van het Finse buitengewest van het Zweedse koninkrijk. Nadat het jaren in Russische handen geweest is, komt het in 1918 weer bij Finland. Het is inmiddels opgenomen als historisch monument op de Unesco-werelderfgoedlijst. Er is 8 km.aan zware vestingmuren, ondergrondse gangen en een deel van het eiland staat nog vol met kanonnen en ander zwaar geschut. Vanaf de vestingwallen langs de rotskust is het uitzicht fantastisch. Veel Finnen trekken hier ook naar toe om te relaxen en te zonnen op de rotsen.

Dinsdag de 8^e juni gaat de reis verder via Kouvola naar Mikkeli, richting het merengebied in zuid-oost Finland. Internet is hier in de bewoonde wereld al moeizaam, we hebben géén idee hoe dat verder verloopt en dus ook niet wanneer het volgende verhaal komt.

Dank voor de reacties allemaal en blijf ons volgen !

Groetjes,

Henk en Mia

Goed op weg ....

Het is druilerig weer als we 's maandagsrond 8.15 wegrijden. De reis verloopt goed, alleen wat druk verkeer tussen Bremen en Hamburg. Aanhet eind van de middagslaan we ons kamp op op een camping in Süttel, aan de Oostzee. We besluiten 's avonds nog om de volgende dag een omweg te maken om ook de krijtrotsen van het Deense eiland Mön te bekijken. Omdat de eigenaresse van de camping de slagboom niet eerder dan 9.00 uur open wil doen (regels zijn regels...) vertrekken we al met enige vertraging. De overtocht van Puttgarden in Duitsland naar Rödbyin Denemarkenverloopt gelukkig vlotjes. Op het eiland Mön aangekomen, kunnen we een emmertje met verfresten midden op de weg, niet meer ontwijken en het ding slaat vast onder de auto. Na enig wringen heeft Henkde restanten van hetemmertjeonder de auto uitkunnen peuteren om vervolgens te constateren dat zijn handen wit zijn. Een fles wasbenzine uit de disselbak doet wonderen. Wanneer we de kliffen naderen, blijkt de laatste 2,5 kilometer te bestaan uit een kleiachtige weg. Omdat lopen op dit momentécht te veel tijd gaat kosten, besluiten we met onze hele combinatie naar boven te rijden. Onze vierwiel drive doet waarvoor hij gemaakt is en probleemloos komen we boven op de parkeerplaats aan. Van daaruit lopen in circa 10 minutennaar de krijtrotsen. Een fantastisch gezicht, die krijtwitte rotsen, loodrecht naar beneden waar de zee wild tekeergaat.

De caravan is aan de voorkant meer bruin dan crême door dit avontuur, maar dat lost zich vanzelf weer op doordat het gaat regenen. Na een uurtje is alles weer vanouds. Onze vertraging liep nog iets op doordat het rond Kopenhagen ontzettend druk is. De overtocht van Helsingör in Denemarken naar Helsingborg in Zweden verloopt echter weer soepeltjes. Een kwartiertje wachten en we kunnen de boot weer opschuiven. Omdat we nu echt tijd moeten inhalen, rijden we door tot 's avonds half zeven en besluiten te overnachten op een soort camperplaats, zodat we de volgende morgen weer op tijd kunnen vertrekken voor de resterende 500 kilometer naar Stockholm. Wanneer we de volgende dag om 8:00 vertrekken ishet gelukkig droog geworden. De wegen zijn breed, ruim en er is weinig verkeer. Op deze manier zou Henk nog wel een paar jaar naar Maarssen willen rijden....

Hoe verder we richting Stockholm komen, hoe mooier én zonniger het weer wordt. Van 's morgens bij vertrek 14 graden tot 's middag rond 15:30 bij aankomst zo'n 24 graden. Er is een T-bana halte in de buurt van de camping zodat Rens vanaf z'n stageplek, vanuit het centrum, in zo'n 20 minuten bij ons is. We kunnen heerlijk buiten eten in de zon. Dit is vakantie zoals het bedoeld is.

De volgende dag (donderdag de 3e juni wanneer ik dit schrijf) is het weer stralend weer. Even tijd om te relaxen, internetten, mailen, enzovoort, al kunnen we momenteel alleen mail ontvangen en niets versturen hier. Morgenvroeg vroeg op, want rond 7.30 vertrektde ferry naar Turku in Finland. De overtocht duurt 12 uur en we moeten ons een uur van tevoren melden in de haven.

Welkom op onze reislog !

Welkom op onze reislog !

Op deze plaats kun je op de hoogte blijven van waar we ons bevinden en hoe onze rondreis verloopt.

We hopen hier met enige regelmaat iets te kunnen vertellen overonze reis verhalen , je kunt hier wat foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar we zijn of geweest zijn.

Meer informatie over onszelf en de reis die wegaan maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat ?

Meld je dan aan op demailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Laat gerustaf en toeeen berichtje achter !

Groetjes,

Henk en Mia